* BY IK *

Al weer bijna een jaar voorbij ... de tijd vliegt! Dit is blogbericht 95 van dit jaar. Vooral allerlei zelfmaaksels kwamen hier voorbij, maar ook berichtjes over vakanties, wandelingen en andere belevenissen. In 2023 kocht ik geen enkel kledingstuk (op ondergoed en sokken na ;-)). Het waren allemaal zelfmaaksels. Zo leuk om te doen. Pure ontspanning voor mij. Er kwamen meer verschillende kleuren voorbij;  met dank aan de pasvorm- en kleurworkshop die ik in november 2022 volgde met mijn lieve schone zus. M'n blog is een handige plek waar ik geregeld terugzoek naar een patroon of type stof. Vakantietripjes in onze nieuwe caravan kwamen voorbij hier op m'n blog. De caravan maakte ik een beetje meer "BY IK" door zelf gordijntjes te naaien en gezellige kussens te maken.  Met name de wandeling op zondag 29 oktober leverde prachtige foto's op, die ik hier deelde.  Sinds oktober komt hier maandelijks het " recept van de maand " voorbij en daarnaast ook vele ...

Hiep hiep hoera ... mijn blog bestaat 10 jaar! Vandaag is het precies 10 jaar geleden dat ik mijn eerste blogberichtje schreef. Een verhaaltje om te testen, een week later volgde er een berichtje met foto's ... vervolgens volgden er 10 jaar lang blogjes. Meestal over dingen die mijn handen maakten en soms over dingen die ik meemaakte. Ik heb wel eens gedacht om te stoppen met bloggen. De tijd die ik besteed aan het schrijven van een blogpost kan ik ook gebruiken om te naaien, haken, breien, bakken of kaarten maken, dacht ik dan. Gestopt ben ik niet in deze 10 jaar, want het is veel te leuk om elkaar te inspireren, het schrijven van een blogpost is heerlijk om te doen en het is zo leuk om terug te "bladeren" in mijn eigen blog. Het is ook een soort van dagboek.  Wie jarig is, trakteert! Daarom ga ik voor één van jullie twee mooie huisjes van oude spijkerbroeken maken. Leuk voor in de vensterbank, op een plankje in de huiskamer of in een mooie kast. Waarom dit cadeautje? ...

Waar blijft de tijd? Het is alweer 31 december. Ook het jaar 2022 loopt ten einde.  Hoewel het echt niet allemaal rozengeur en maneschijn was in 2022, zijn het toch vooral leuke herinneringen waaraan ik denk als ik terugblik op het afgelopen jaar.  Dankbaar voor gezondheid in ons gezin, een lieve man en kinderen, heel fijne mensen om ons heen: familie en vrienden. Maar ook fijne buurtjes waar we over en weer terecht kunnen voor een gezellig praatje of als we elkaars hulp goed kunnen gebruiken.  Meer dan 100 blogberichten schreef ik. Dat betekent dat er heel wat creatieve uitspattingen gepasseerd zijn. (Collage)kaarten, cadeautjes, haaksels, decoraties voor in huis, baksels en heel veel naaisels. In het afgelopen jaar kocht ik één broek. Alle andere kledingstukken naaide ik. Hierbij probeer ik zo veel mogelijk gebruik te maken van duurzame stoffen.  Niet alleen bij het naaien, maar ook in het dagelijks leven probeer ik zo veel mogelijk voor duurzame varianten te kieze...

Even terugblikken ... altijd leuk! In februari 2013 startte ik mijn blog om mijn creatieve uitspattingen te delen met anderen. Destijds nooit kunnen bedenken dat ik (bijna) 9 jaar later nog zou bloggen. Sterker nog ... in 2021 plaatste ik een record aantal berichten. Het is zeker geen wedstrijd hoor. M'n blog is uitgegroeid tot een soort dag- en fotoboek waarin ik geregeld terugblader, me verwonder, glimlach, dankbaar terugkijk of even terugzoek naar dat ene lekkere recept.  En wat ik misschien wel het allerleukst vind, is dat ik via mijn blog mensen "ontmoet" heb met wie ik creatieve ideeën deel over en weer. En ook zo mooi ... van wie ik af en toe kaartjes en/of postcadeautjes ontvang en waarnaar ik zelf brievenbusverrassingen stuur.  Dank jullie wel voor alle uitwisselingen in 2021, voor de (creatieve) ideeën die jullie met mij deelden via jullie blogs, voor het lezen van mijn blogjes, het achterlaten van een reactie hier, mailtjes en kaartjes. Op naar een mooi, n...

2020 ... wat een jaar ... Ik herinner me nog goed dat we in januari naar het Jeugdjournaal keken (met een kopje koffie, thee en stukje chocolade, zoals iedere avond) en vol verbazing kennis namen van de Chinese kinderen die niet naar school gingen. "Dat kun je je toch niet voorstellen," zeiden wij tegen elkaar. "China is ver weg; dat zal hier wel niet gebeuren ..." (Dit cadeautje was niet voor onze neef, maar voor een andere jarige.) Op 13 maart vierden we de verjaardag van onze neef zonder handen te schudden. Nieuwsberichten volgden elkaar in dat weekend op. Zondag 15 maart was een vreemde dag ... er zat iets aan te komen ... maar welke kant zou het opgaan? 's Avonds zat ik achter m'n werklaptop om een brief naar alle ouders van "mijn" school te sturen. De volgende dag geen kinderen op school ... Woensdag 18 maart vierde ik mijn verjaardag . Zonder visite, maar met heel veel kaarten en natuurlijk wel taart! Heel ongewone weken (later bleek: maande...